Home > Literature, Saraiki Culture > Elephant – by Riffat Abbas

Elephant – by Riffat Abbas

هاتھی
رفعت عباس

اك چین بزار چ كھڑكدی آوے
متھے تے اك رتی بتی هر ویلے پئی بكھے
چار چفیرے گُھمدی هوئی تے رسته سِنگھدی سونڈ وچوں پیا دھوں نكلدا
هودا جثے لتھا هویاتے كنڈاُتے اك ڈھكن باقی
هودے وچ كوئی بیٹھا هوئے یا دھر اندر وی هاتھی آپ اے
پوچھل نال اك ترٹی بھنی گھڑی بدھی
شهر دا رُكیا ٹائم دسیندی

The Elephant
By Riffat Abbas

A jangling chain is heading this way; a red light blazing on the crown, the trunk revolving all around, sniffing the ground, exhaling fumes, a howdah is laden on this form, needing only a slight adjustment (is someone riding in the howdah or is it the beast itself inside?); tied to the tail is a smashed up watch; on it, the time of the city stands still

اے هاتھی شهر اچ اكھ توں اوڈھر تھیندا نئیں
جیهڑے پاسوں لنگ پوو اے اگوں نظر دے
جیهڑے چوك اچ رسته بدلوسامنے ڈِسدے
ایهه خلقت كوں اپنے بندے سڑكوں چاون تے اُنهاں دا مُنه كجن دی ویهل نئیں ڈیندا۔

Wherever you go, it is right ahead; on the crossroads when you change your course, it’s there; it doesn’t let people remove their dead from streets or even to cover their face

هاتھی شهر نے آپے جھلیا،
بُوهے اُتے پهرا ڈیون، سڑكاں چھكن، جنگل بیلا ڈھوون كیتے
اوں زمانے هودا ایدھی كنڈ تے﴿چار تھمباں تے كوٹھا دھریا، كوٹھے وچ اِك كھیڈ ان سونهی﴾ پهلے اینكوں پھیتے لدھے تے كجھ دهاڑیاں پچھوں
چین هتھ آ گئی، ایں شهر دا بوها بھنیا وچ بزار دے وڑ گیا۔

This beast was brought on the city by itself, to guard the gate, to work on the roads, to carry big loads from hinterland; at the time it carried a howdah, on its back (four pillars supporting a canopy, under the canopy, a game unknown), first of all it found some rags and then the chain, in a day or two; it smashed the gate of the city and then, ran on to the street

هاتھی شهر دیاں هٹیاں اُتے سونڈھ دے نال ٹھكورے دیوے
بوها كھول تے هٹیاں والے سونڈ ھ كوں هار پویندے
لكھ سوغاتاں نال لڈیندے ﴿هاتھی جگ دیاں سب سوغاتاں هودے اندر سانبھی ونجے﴾ سیانے هٹیاں والے اینكوں
بوها ٹھكورن توں وی پهلاں راضی كیتا۔

It knocks on the city shops with its trunk, the traders hold their doors ajar, garland the trunk and give the tribute of a thousand gifts (the mammoth is hoarding all the gifts inside the howdah); the wise among them, make peace with it, even before it knocks on the door

ایں بزار اچ پچھلے سال هك مونجھے درزی ﴿ جیهڑا دُھر درباروں هك ونگاراچ بدھیا
ترے ڈینهاں وچ شهزادی دی وری سیونی، نه تاں نكا وڈا گھانی وات﴾ بوهے چنگھاڑدے هاتھی د ی ول كھاندی سونڈھ اچ، وڈی سوئی نال تروپا چا هك بھریا

Last year a harried tailor (who was also charged by the court to stitch, the princess’s dowry in three days, on the pain of the young and the old being crushed in the oil press), into the undulating trunk of the roaring elephant at his door, with a big needle, took a stitch.

بھاویں اوں درزی دی هٹی
هن ایں بزار اچ كوئے نی
پر ول هاتھی وی ایں پاسے آون توں، كئی مدا جھكدا ریها۔

Although the tailor’s shop is on this street no more, but then beast was shy to come this way for a fair while

Source: Justice Denied

  1. Tanveer Ahmed
    November 14, 2013 at 6:58 pm

    very good , salute with awesomeness sir Riffat Abbas

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: