The Fire Burns – by Mohammad Ayub
اے مچ تساڈا بلدا پئے
محمد ایوب
راتیں ٹھڈیاں ٹھار سہی
ہوند تساڈی سیک ودی
گھپ ہنیرے رستے تھئے
تساں چندر ہتھاں وچ چئی پھردے
بھلا ایڈی کاہلی کیوں کیتی
کیہڑا اگوں دھندا کھٹدا ہا
تساں خلق تئیں دھوکے باز نہ ہئے
سوہنے رب کوں دھوکا دیںدے چا
اُوں پہلا سد الایا ہئی
کوئی چج بہانہ لیندے چا
اُوندی لوڑ تاں ول ویندی
پر ساڈی لوڑ پوریسی کون
آہر تساڈا خشبو ہے
جیوں رت دلاں وچ پور گیو
اے مچ تساڈا بلدا پئے
تساں ادھ وچالے چھوڑ گیو
The Fire Burns
By: Mohammad Ayub
Nights are cold
Being is your warmth
Alleyways are dark,
You carry moonlight in your hands
Why such a rush?
What was so urgent?
You were fair to the creatures
The Creator would not mind
A lie or two
You answered the first call, though
Mitigations were many
His jobs will be sorted
Who will do ours?
Your being is fragrance
It fills our hearts
Your fire burns
Though you are gone
Source http://www.justicedeniedpk.com/JDP/post/2010/11/15/Haroon-Rashid.aspx
Saeen maidy,
Tussan ibtida kitay ae!
It is a good beginning. Your thoughts should be chiseled and precise. Saraiki poetry is very sweet. But you are hitting a shovel on the thoughts. However, keep it up. You can bank on me to develop Saraiki Web site.